پادشاه خــوبان
پادشاه خــوبان ای جــــود و سـخـا را مـعـــدن== سلـطـان ملک جـان ای صاحب اصـل مسکن
رهـنمای وحدت ، ای بحـر، وصلت تـو خواهم== بـپـیـوند ز لطــفــت این قـطــره را بـدان دامن
ز کان شـکـــر ریـزت ای خـــواجـــه دو ســـرا== ارزانی بخش بـبـازار که نـیک خــریـدارم من
خـــوانی مـــا را عـزیـز و دانـی ز خـویـشــتـن== منـشآ ز یک جـانـیـم با ایـنهـمه هــزارهـا تـن
کــــــریـما شـــــاها ای صاحب سخـنهای خوب== کــه ز ســــخــن دلـپـذیــرت دل شـــــد آبـستـن
تا نام تـو بـر لب رانـم روشــــن شـــــود عالـم== ز هـیـبـت نامـت ناپــدیــد بـشـــود اهـــــریـمـن
عـــــــزیـز بـود آنکـــس در آن جـاه جـلال تـو== که از جـان و دل بـفــرمانـت بنهادسـت گــردن
بفـــرمود تـسبـیح و تحـصـیـل و با عـزم متـیـن== یاری کن و خــرم و د لـشاد زی مکن شـیـون
ز ضیقـی وقـت و ز ایـن هـمه گـــــــــرفــتـاری== پـنچ ثانـیـه گـــــر باشـــد ضایع نبایـد کــــردن
نیایش و ذکــــــر کن خــــدا و رســول و وصی== و ز علـــم و عبـادت ساز یکی نیک پـیــرهـن
اســـم پاک اعـظــم را از روی صـدق و یـقـیـن== بر دل ران که از معـجـزش نار بـشود گـلـشن
ز بـرکت بـزرگی اســـــــــــمهـای مـطـــــــهــر== دیـو تابع ســلـیـمان و مـوم شـد به داود آهـن
زرهء نـــوری ، مـپـیـچ بـه گـوشــه تـاریــکـی== پـرواز کن سـوی اصلت و سر برآر از روزن
در جهل وفقرست آنکه بی علمست گرچه دارد== گـنـج قـارون و زور و بـازوی مــــرد افـگــن
آن گـــوهـــر قـیـمتی عقل است در پی آن باش== چــــون مــال و مـنـال دنـیـا نـیـــرزد بـه ارزن
نادانی مایـه فـقـــرسـت و ، علـم گـــــــــوهــــر== حــالا تـراســت که از کـدامیـن کـنی پـر دامن
بخیه کـن خـود را بـدان دامـن تـا بـا آن باشـی== « میرزایی » بفـرما این تار و ایـنهـم ســوزن
رهـنمای وحدت ، ای بحـر، وصلت تـو خواهم== بـپـیـوند ز لطــفــت این قـطــره را بـدان دامن
ز کان شـکـــر ریـزت ای خـــواجـــه دو ســـرا== ارزانی بخش بـبـازار که نـیک خــریـدارم من
خـــوانی مـــا را عـزیـز و دانـی ز خـویـشــتـن== منـشآ ز یک جـانـیـم با ایـنهـمه هــزارهـا تـن
کــــــریـما شـــــاها ای صاحب سخـنهای خوب== کــه ز ســــخــن دلـپـذیــرت دل شـــــد آبـستـن
تا نام تـو بـر لب رانـم روشــــن شـــــود عالـم== ز هـیـبـت نامـت ناپــدیــد بـشـــود اهـــــریـمـن
عـــــــزیـز بـود آنکـــس در آن جـاه جـلال تـو== که از جـان و دل بـفــرمانـت بنهادسـت گــردن
بفـــرمود تـسبـیح و تحـصـیـل و با عـزم متـیـن== یاری کن و خــرم و د لـشاد زی مکن شـیـون
ز ضیقـی وقـت و ز ایـن هـمه گـــــــــرفــتـاری== پـنچ ثانـیـه گـــــر باشـــد ضایع نبایـد کــــردن
نیایش و ذکــــــر کن خــــدا و رســول و وصی== و ز علـــم و عبـادت ساز یکی نیک پـیــرهـن
اســـم پاک اعـظــم را از روی صـدق و یـقـیـن== بر دل ران که از معـجـزش نار بـشود گـلـشن
ز بـرکت بـزرگی اســـــــــــمهـای مـطـــــــهــر== دیـو تابع ســلـیـمان و مـوم شـد به داود آهـن
زرهء نـــوری ، مـپـیـچ بـه گـوشــه تـاریــکـی== پـرواز کن سـوی اصلت و سر برآر از روزن
در جهل وفقرست آنکه بی علمست گرچه دارد== گـنـج قـارون و زور و بـازوی مــــرد افـگــن
آن گـــوهـــر قـیـمتی عقل است در پی آن باش== چــــون مــال و مـنـال دنـیـا نـیـــرزد بـه ارزن
نادانی مایـه فـقـــرسـت و ، علـم گـــــــــوهــــر== حــالا تـراســت که از کـدامیـن کـنی پـر دامن
بخیه کـن خـود را بـدان دامـن تـا بـا آن باشـی== « میرزایی » بفـرما این تار و ایـنهـم ســوزن
No comments:
Post a Comment