پـیـرهـنتم ، در بســـتـر خــواب و تـو بـیـداری== آزرده نگــردی ز بـیـداری هـرگــــــــز باری
قـــــــــدم زنـم مگر ز تـوســت تـوان رفـتـنـم ==چون شـلوار خود نـتـواند که رفت به بازاری
تویی شــنـوا و گویـنـده هــــر سخـنـم و نـیـز== از دیده آن تویی که بـیـرون تماشـــــــا داری
بنگــرم بر لباس خـویـش که بر میخ آویـزان ==وامانده چون کسی را که حلق آویز بر داری
چون در لباســم نیستم ز آن نجـنـبـد و بجـنبـد== آن گـهی چـون دست و پا جـنبانم بهـر کاری
در آورد آن یـکـــی پـیـــرهـــنم و بـعــــــد آن== من نمــانـم و پـیـرهـن مانـد ز من یادگــاری
ولی تو عجبی خــــود یکی و به هـــــــزارها== پـیـرهـن بگنجی و، در یک زمان باهـــزاری
تا بـیـرون شـــــوی ز پـیـرهـن و آن پـیـرهـن== بگــنـدد و پـوســـیـده گــــــردد و نگونساری
خـود فرسوده نگـــــردی اگر چـه جـــامه بـدل== کـنی، چــــون نه خاک وآب ونه بـاد و نـاری
هرآن چـه بسا لباس عوض بکـــردی و لیک== فـــرســـوده نگشتی هرگز ز گردش پـرگاری
خــواهــم بـر زبان آرم اما پـیـش از گـفـتـنـم== تـو آگــاه از آن راز و ســخـن و گــفــتـاری
خـلـق جــــهـان بی خـبـــــــــر ز راز دلم و تـو== دانا از آن چون در آن خانه تو مسکن داری
مخـتـل بشود چون بـیـرون شـوی و به یـقـیـن= نیست غیر تو کس که پیش بردآن کار و باری
آن تـویی که در پـیـرهـن جـاگــــزیـنی و پـس== من گفـتـن نـبـود بر خـویـشــتـنم ســزاواری
در بـنــد من بــودم ، شکـــر کــــه آزاد بشـدم== ز مرحــمت چـون تـو کـــــریم و شـــهـریاری
چـون مـــددی تو نـبـودی ز کجــــا چـون عنبر== خـوشـبـو دریـن بازار شــــدمی بی عطــاری
آنکه وصـلت و یکی شــدن خـواهد میرزایی == تا ز دویـی نگـذرد چـونـش مهـیـا شـــود آری
چـهارشنبه ۵/ مارس /۲۰۰۸
قـــــــــدم زنـم مگر ز تـوســت تـوان رفـتـنـم ==چون شـلوار خود نـتـواند که رفت به بازاری
تویی شــنـوا و گویـنـده هــــر سخـنـم و نـیـز== از دیده آن تویی که بـیـرون تماشـــــــا داری
بنگــرم بر لباس خـویـش که بر میخ آویـزان ==وامانده چون کسی را که حلق آویز بر داری
چون در لباســم نیستم ز آن نجـنـبـد و بجـنبـد== آن گـهی چـون دست و پا جـنبانم بهـر کاری
در آورد آن یـکـــی پـیـــرهـــنم و بـعــــــد آن== من نمــانـم و پـیـرهـن مانـد ز من یادگــاری
ولی تو عجبی خــــود یکی و به هـــــــزارها== پـیـرهـن بگنجی و، در یک زمان باهـــزاری
تا بـیـرون شـــــوی ز پـیـرهـن و آن پـیـرهـن== بگــنـدد و پـوســـیـده گــــــردد و نگونساری
خـود فرسوده نگـــــردی اگر چـه جـــامه بـدل== کـنی، چــــون نه خاک وآب ونه بـاد و نـاری
هرآن چـه بسا لباس عوض بکـــردی و لیک== فـــرســـوده نگشتی هرگز ز گردش پـرگاری
خــواهــم بـر زبان آرم اما پـیـش از گـفـتـنـم== تـو آگــاه از آن راز و ســخـن و گــفــتـاری
خـلـق جــــهـان بی خـبـــــــــر ز راز دلم و تـو== دانا از آن چون در آن خانه تو مسکن داری
مخـتـل بشود چون بـیـرون شـوی و به یـقـیـن= نیست غیر تو کس که پیش بردآن کار و باری
آن تـویی که در پـیـرهـن جـاگــــزیـنی و پـس== من گفـتـن نـبـود بر خـویـشــتـنم ســزاواری
در بـنــد من بــودم ، شکـــر کــــه آزاد بشـدم== ز مرحــمت چـون تـو کـــــریم و شـــهـریاری
چـون مـــددی تو نـبـودی ز کجــــا چـون عنبر== خـوشـبـو دریـن بازار شــــدمی بی عطــاری
آنکه وصـلت و یکی شــدن خـواهد میرزایی == تا ز دویـی نگـذرد چـونـش مهـیـا شـــود آری
چـهارشنبه ۵/ مارس /۲۰۰۸
( برس تا بدانی بشناس تا برهی ) از حجت حکیم ناصر خسرو بلخی
